Czym jest sport w naszym życiu? Co powoduje, że ludzie chcą uprawiać sport?
Odpowiedź na to pytanie jest dość obszerna i kryje się pod nią wiele argumentów, na które należy zwrócić uwagę.

Jako animator oraz trener personalny zwracam szczególną uwagę na etap rozwoju dziecka podczas zajęć. Sport to nie tylko praca ciała, ale przede wszystkim praca naszego umysłu. Zarówno dzieci jak i dorośli kryją w sobie wiele lęków, z którymi zmagamy się każdego dnia. Obserwując dzieci podczas zajęć sportowych szybko można zauważyć, w czym tkwi problem. Dla jednych osób przełamaniem lęku będzie np. wykonanie przewrotu w przód, dla innych walka z lękiem wysokości, jeszcze inne dzieci mogą mieć obawę przed wyskokiem. Jednak podejmując właściwą pracę z dzieckiem i prowadząc je stopniowo do celu, możemy zobaczyć jak szybko przełamują swoje lęki. Jaki robią duży postęp, dzięki czemu stają się nawet wzorem do naśladowania, a samo wykonanie ćwiczenia we właściwy sposób daje poczucie satysfakcji oraz wiary w siebie. Taką umiejętność warto również wykorzystywać w swoim życiu codziennym.

Dzień sportu to wyjątkowe święto, ponieważ można w ciekawy sposób spędzić czas. Jest to okazja do przeprowadzenia zajęć, które pobudzą ciało i umysł, produkując przy tym falę endorfinek.

Jednak czy dzień sportu to wyłącznie biegi krótko czy długodystansowe? Czy też zawody w skoku w dal i inne tego typu konkurencje lekkoatletyczne lub zespołowe?

Zobacz kilka propozycji zabaw, jakie przygotowaliśmy dla Ciebie, które z łatwością przeprowadzisz w każdych warunkach:

1. Bieg do celu i z powrotem

Dzieci stoją w rzędach (liczba rzędów uzależniona jest od ilości dzieci), wyznaczamy miejsce startu oraz punkt, który zawodnicy mają okrążyć (może to być pachołek, drzewo, pień, kamień itp). Na sygnał pierwsze osoby z każdego rzędu startują. Ich zadaniem jest okrążyć wskazany punkt w jak najszybszym czasie. Kiedy wróci na linię startu, kolejna osoba z rzędu powtarza tą samą czynność. Zabawa trwa tak długo, aż ostatnie osoby z rzędu nie miną mety.

2.Ruchoma przeszkoda

Wyznaczamy kilka osób, które będą stały w dowolnym miejscu, nie odrywając nóg od podłoża, ale będą utrudniały przebiegnięcie osobom uciekającym. Animator goni pozostałych uczestników, którzy muszą uciekać w taki sposób, aby osoby będące ruchomą przeszkodą nie złapały ich.

3.Wyścigi w kole

Dzieci stają w kole, twarzami do siebie. Jedna osoba znajduje się poza kołem. W wybranym przez siebie momencie (może to być np. na koniec znanej lub wymyślonej rymowanki lub po odliczeniu od 10 do 1) osoba stojąca na zewnątrz dotyka w ramię dowolną osobę, która będzie się z nią ścigać. Każda z osób biegnie w innym kierunku. Wygrywa ta osoba, która jako pierwsza dobiegnie do miejsca, w którym stała wybrana osoba z koła.

4.Hallo Hali!

Jeden z uczestników zabawy jest prowadzącym, który trzyma piłkę. Pozostali stoją w rzędzie naprzeciwko i czekają na swoją kolej. Prowadzący wybiera dowolną rzecz, którą widzi w zasięgu wzroku i mówi “Hallo Hali miasteczko się pali, a w tym miasteczku pali się coś na literę …” (i podaje pierwszą literę rzeczy, którą wybrał). Rzuca piłkę do pierwszej osoby stojącej w rzędzie, dając jej tym samym prawo głosu i szansę na odgadnięcie, co się pali. Ma na odgadnięcie kilka sekund, po czym zgaduje lub odrzuca piłkę do prowadzącego. I tak po kolei każdy z graczy podaje swoje propozycje. Prowadzący nie ujawnia czy ktoś powiedział prawidłowo, aż do końca kolejki. Dopiero wtedy, kiedy nikt nie zgadnie, podaje drugą literę i tak dodaje literę za każdym minięciem kolejki, kiedy nikt nie zdanie o jaki wyraz chodzi. Jeżeli komuś udało się odgadnąć słowo, prowadzący wypowiada głośno “Hallo, hali, miasteczko się pali, a w tym miasteczku pali się … “ (i tu wypowiada wyraz, który został odgadnięty podczas kolejki), wyrzuca piłkę daleko w górę i ucieka. Osoba, która prawidłowo wypowiedziała hasło w danej kolejce, łapie piłkę, krzycząc “STOP”, po czym skacze 6 kroków w stronę prowadzącego. Prowadzący układa z rąk koszyk. Należy trafić “do kosza” piłką. Jeżeli uda się trafić do kosza utworzonego z rąk, osoba, która trafiła, staje się prowadzącym i ponownie rozpoczynamy zabawę.

5.Zabawa w dwa ognie (skutego, zbijaka)

Dzielimy się na dwie drużyny, ustalamy zasady zabawy, wybieramy “matki”, które otrzymują 3 życia. Zabawa polega na tym, żeby rzucić piłką w taki sposób, aby odbiła się od osoby będącej na polu drużyny przeciwnej a następnie dotknęła ziemi. Kiedy już na polu nie będzie zawodników, wchodzi matka, która ma 3 życia. Wersji do rozegrania tej gry jest bardzo dużo, dlatego przed rozpoczęciem zabawy należy w pierwszej kolejności ustalić odgórne zasady.

6. Zabawa w kolory

Animator rzuca do dzieci piłkę mówiąc jednocześnie nazwy kolorów. Dzieci łapią piłkę i odrzucają do animatora, ale nie mogę jej złapać, kiedy animator wypowie kolor “czarny”. Kiedy dziecko się pomyli – klęka na jedno kolano, jeżeli pomyli się drugi raz, klęka na drugie kolano (w następnej kolejności jest łokieć, drugi łokieć oraz czoło). Dziecko może zostać wybawione z jednej “kary” za błędne złapanie piłki, kiedy złapie prawidłowo piłkę i nie upuści jej.

7.Jakie krowa daje mleko?

Jedna osoba staje się goniącą. Staje w rozkroku i wyciąga ręce na boki. Każdy z uczestników musi złapać jeden palec od ręki osoby goniącej. Wtedy dzieci zadają pytanie “jakie krowa daje mleko”, wtedy osoba goniąca wymienia kolory. Jeżeli powie kolor inny niż biały, pozostali uczestnicy mówią jednogłośnie “nie”, natomiast kiedy usłyszą kolor biały, muszą uciekać przed goniącym. Złapana osoba staje w rozkroku, pozostali uczestnicy mogą się wybawiać poprzez dotknięcie w ramię lub przejście między nogami. Kiedy wszyscy zostaną złapani, zmieniamy goniącego i powtarzamy zabawę.

2.Raz, dwa, trzy – Baba Jaga patrzy!

Dzieci ustawiają się po jednej stronie, wybrana Baba Jaga stoi po drugiej stronie, twarzą do wszystkich. W pewnym momencie odwraca się plecami do wszystkich i krzyczy szybko “raz dwa trzy Baba Jaga patrzy” (podczas wypowiadania rymowanki dzieci przemieszczają się w jej stronę), jak skończy rymowankę odwraca się i patrzy czy wszystkie dzieci stoją nieruchomo. Jeżeli któreś dziecko się poruszy, wraca na początek. Baba Jaga zmienia się, jeżeli któreś dziecko przebiegnie cały dystans niezauważone przez Baba Jagę.

Jak Ci się podobają nasze propozycję zabaw?
Napisz do nas, jeżeli chcesz ich więcej

Udanego Międzynarodowego Dnia Sportu

autor: Justyna Staszczyk

Od lat triumfują na ekranie takie programy jak „Ukryta Kamera” czy „Mamy Cię!”. Lubimy obserwować reakcję ludzi, którzy padli ofiarą żartu. I dopóki żart ten jest zabawny i nie robi nikomu ani fizycznej ani psychicznej krzywdy, jest to świetna rozrywka, nawet dla samego wkręconego. Zdradzę Ci pewien sekret, maluchy podczas zabawy najlepiej wspominają, gdy zażartujemy z ich nauczycieli bądź rodziców. A czy może być lepsza okazja na pranki niż animacje w Prima Aprillis? Oto kilka przykładów, które możesz wykorzystać na swojej imprezie, aby urozmaicić swój program i dodać mu trochę pikanterii.

Taneczne popisy

Wszyscy na pewno znamy zabawę, w której uczestnicy podczas muzyki podają sobie piłkę w kole. Kiedy muzyka cichnie, osoba trzymająca w tym momencie piłkę musi wykonać jakieś zadanie. Koniecznie zaproś do zabawy nauczyli, rodziców lub opiekunów dzieci. Dla maluchów mogą to być proste zadania, obiec dookoła swoją klasę, przybicie piątki prowadzącemu czy zrobienie głupiej miny. Jednak na koniec zostaw zadanie najtrudniejsze, czyli wyjście na środek koła i zatańczenie własnej solówki. Następnie staraj się zatrzymywać muzykę w tych momentach, w których to dorosły przechwytuje piłkę. Radość dzieci gwarantowana.

Słodka niespodzianka

Zabawa podobna do poprzedniej, ale z lepszym finałem. Tym razem zamiast piłki uczestnicy podają sobie w kole papierowy talerz, wypełniony po brzegi bitą śmietaną. Kiedy prowadzący wyłączy muzykę, ów talerz powinien nieuchronnie zbliżyć się do twarzy uczestnika wypełniając ją słodkim kremem. Nie trzeba chyba dodawać, że staramy się wyczekać moment, aż to dorosły będzie w posiadaniu talerza. Gdyby z jakiegoś powodu przegrany miał opory przed wykonaniem zadania, prowadzący może mu w tym lekko pomóc.

Odwrócone kalambury

Kolejnym pomysłem jak możesz wkręcić dorosłych ku uciesze najmłodszych, jest organizacja popularnej zabawy w kalambury. Jednak w tej wersji zmienimy nieco zasady. Na początku prosisz mamę, tatę, babcie, dziadka, Panią nauczycielkę czy nawet Panią dyrektor, aby na chwile wyszła z pomieszczenia, w którym wszyscy się znajdujemy. Dzieciom mówisz wprost, że zagramy w kalambury, ale wszyscy od początku będą znać hasło (przykładowo będzie to słoń). Zadaniem maluchów jest mówić absolutnie wszystko, ale nie to, co pokazuje dorosły. Zapraszasz swoją ofiarę do sali i na ucho przekazujesz jej wcześniej ustalone hasło. Teraz wystarczy tylko obserwować jak biedny rodzic lub nauczyciel męczy się od kilku minut, aby pokazać, wydawałoby się proste hasło i jak dziwi się, że jeszcze nikt na to nie wpadł. Jeszcze więcej śmiechu jest wtedy, kiedy już cały sekret zostanie ujawniony.

Pomnik miłości

Żeby nie było, że tylko dorosłym robimy kawały, to z dzieci też można trochę pożartować. Ta zabawa to nie tylko niezły wkręt, ale również dobry sposób na teambuliding, choć przeznaczona jest raczej dla młodzieży niż dzieci. Wybieramy po pięć dziewcząt i chłopców i prosimy ich o opuszczenie pomieszczenia, zostawiając tylko dwie dziewczyny i jednego chłopaka. Jedna z nich ma za zadanie ustawić pozostałą dwójkę w dowolny pomnik miłości. Mogą się obejmować, trzymać za ręce, patrzeć sobie głęboko w oczy lub nawet dawać buziaka w policzek. W tym momencie mamy pierwszą salwę śmiechu wśród obserwujących, jednak prawdziwy prank następuje, kiedy pomnik będzie już gotowy. Otóż dziewczyna, która odpowiedzialna jest za to dzieło, musi teraz zamienić się rolami ze swoją koleżanką. Miny całej trójki są w tym momencie nie do opisania. Kiedy nastąpi zamiana prosimy kolejnego chłopca o przyjście na salę i dajemy mu to samo zadania. Zabawa toczy się do momentu przyjścia wszystkich uczestników.

Głęboki wdech

Ostatnia propozycja żartu kierowana jest do najmłodszych. Prowadzący organizuje konkurs, w którym wybiera pięcioro dzieci. Zakłada się z nimi, że jest w stanie dłużej wydawać się z siebie dźwięk „aaaaa” niż oni wszyscy razem wzięci. Na początku liczy czas każdego dziecka z osobna, następnie sumuje łączny czas wszystkich. Przykładowo wyszło 2 minuty i 32 sekundy. Teraz kolej prowadzące, jednak ten oszukuje, ponieważ kiedy kończy mu się powietrze, nabiera kolejny wdech i zaczyna od początku, nie zwracając uwagi na protesty ze strony dzieci. Na końcu dumny informuje wszystkich, że wygrał zakład.

autor: Bartosz Gembski

Po pierwsze często gramy różne role. Jak? Tematyczne imprezy na których jestesmy kowbojem, Elsą czy poszukiwaczem skarbów. Czasami do odegrania takiej misji musimy się jeszcze przygotować, bo nie sposób znać absolutnie wszystkie dziecięce zajawki. Wtedy siedzimy oglądamy bajki, uczymy się nawet nazw postaci z filmu czy komiksu, albo gramy w gry, do których sami byśmy nie sięgnęli w niedzielny wieczór.

Musimy też zadbać o odpowiedni kostium dopasowany do naszej postaci. Wtedy z pomocą przychodzi nam internet, kombinujemy z doborem kolorów, a czasem musimy wypożyczyć lub kupić odpowiedni strój. Musimy tylko pamiętać, że w takim stroju będziemy szaleć z dzieciakami, dlatego należy pamiętać, aby był wygodny ;).

Scenografia, odpowiednie rekwizyty, oj dzieje się! Często siedziałam po nocy klejąc na święta pudełeczka, które będą jako pachołki do zabaw, albo stworzyłam specjalne gry lub zbierałam od znajomych nawet patelnię na animacje z zaplątanych. Kreatywność animatorów nie ma granic przy takich zabawach, ale tutaj musimy dbać o bezpieczeństwo  naszych uczestników, więc trzeba pilnować się, aby trzymać fantazję na wodzy

Do tego wszystkiego odpowiednia ścieżka muzyczna i choreografie. To dopełnia całość, dodaje klimatu, nastraja. Dlatego jest tak ważnym elementem! Możemy wykorzystywać soundtracki z bajek, specjalne listy przebojów na tematyczne imprezy (halloween, mikołajki, tiktok party itp) do tego tańce, które pobudzają, nakręcają do działania. O muzycznej stronie animacji można byłoby napisać inny artykuł, ale tu musimy pamiętać, aby muzyka i choreografie, była odpowiednia do wieku dzieci, nie była za głośna a jeśli jest to, coś z aktualnych zajawek naszych uczestników, to wygrywamy wszystko

Niektórzy mają zawsze przy sobie specjalny scenariusz, może nawet wyćwiczone kwestie. Dobrze mieć listę, spis zabaw, które są odpowiednie do naszej grupy i nawiązują do tematu imprezy, nawet w trudnych sytuacjach, kiedy w głowie pustka i zastanawiamy się “co teraz”, mamy szybkie koło ratunkowe w postaci zebranych gier na kartce. A wyćwiczone kwestie wchodzą same przy setnej już imprezie w danym temacie.

Kiedy stoicie przed publicznością musicie całym sobą skupić uwagę widzów.

Ważna jest też nasza emisja głosu, to jak się wysławiamy, jak akcentujemy wypowiedzi, zmieniamy czasem barwę. Groźny pirat nie może być cichutki i piskliwy, lecz odważny, groźny, co powinno być słychać. Do tego odpowiednie słowa, takie jak “ahoj”, pirackie słownictwo.

Tematyczne animacje to nie lada wyzwanie, przygotowanie, wejście w role i cały “spektakl” wymaga od animatora bardzo dużo, dlatego bijemy brawa dla tych wszystkich, którzy wkładają serce, czas i pasję w tematyczne imprezy, bo dzięki nim przenosimy się w inny świat bawiąc się!

Oczywiście do bycia aktorem dochodzi jeszcze wiele innych zawodów, które sprawiają, że animator jest wyjątkowy, niepowtarzalny, ale w Międzynarodowy dzień teatru z pewnością możecie świętować bycie animatorem !

ANIMATOR I’M PRO – Ebook

autor: Karolina Wojciechowska

Mózg. Chyba nie muszę nikomu tłumaczyć, jak jego rozwój ma ogromne znaczenie w kształtowaniu człowieka, a już z pewnością człowieka małego – dziecka.
To nie jest oczywiście artykuł naukowy, więc pozwólcie, że nie będę rozpisywać się dokładnie na temat budowy tego organu ani opisywać skrupulatnie wszystkich funkcji, jakie on pełni. W swoim wywodzie ograniczę się głównie do tego, za jakie aspekty odpowiadają obie półkule mózgowe oraz podrzucę Wam kilka tipów, które z mojego doświadczenia wpływają na aktywizację pracy mózgu dziecka. Kawa zrobiona, popcorn kupiony? Jeśli tak, to zaczynamy!

Jak „wygląda” mózg?

Jak już wspomniałem, każdy mózg posiada dwie półkule, które według współczesnej wiedzy odpowiadają za określone umiejętności i predyspozycje człowieka.

I tak lewa półkula odpowiedzialna jest przede wszystkim za:
-pisanie,
-mówienie,
-logiczne myślenie
-liczenie (zdolności matematyczne)
-planowanie
-pracę zmysłów
-porządek.

Prawa półkula z kolei odpowiada za takie umiejętności jak:
-kreatywność
-intuicja
-myślenie abstrakcyjne
-rytm
-muzykalność
-rozróżnienie kolorów i dostrzeganie podobieństw
-emocjonalność
-wyobraźnia.

Lista w obu przypadkach jest oczywiście dłuższa jednak myślę, że liczba przytoczonych przykładów wyraźnie obrazuje różnice w działaniu obu półkul. Ciało człowieka jest tak skonstruowane, że jedna z półkul jest dominującą, co potwierdza fakt, że ludzie są albo prawo, albo leworęczni. W praktyce nie zdarzają się przypadki (lub jest ich nieznaczny promil), w którym człowiek potrafiłby naturalnie wkładać przedmiotami za pomocą obu rąk.

Każdy ma półkule dominującą ale…

Największy odsetek ludzi na świecie jest poręczny. Oznacza to, że ich półkulą dominującą jest lewa, tzw. „zimna i werbalna”. Dzięki temu ludzie mają predyspozycje do umiejętności wspomnianych w poprzednich akapitach. Co jednak istotne, dla prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu kluczowe jest rozwijanie również drugiej, niedominującej półkuli.
Na potrzeby niniejszego artykułu założyłem, że większość społeczeństwa jest praworęczna, wobec czego skupię się na wskazówkach, jak „rozruszać” prawą półkulę mózgu – tą bardziej kreatywną i nastawioną na wyobraźnię, abstrakcję i przestrzeń. Chciałbym jednak zaznaczyć, że swoje propozycje opieram na działaniach, które pomogły mnie w rozwoju mojej artystycznej duszy.

Jak rozwijać mózg?

1. Rozwiązywanie krzyżówek

Na pozór mogłoby się wydawać, że jest to umiejętność wynikająca głównie z posiadanej wiedzy, czyli działki półkuli lewej. I pewnie w dużej mierze tak jest, natomiast ja krzyżówki wykorzystywałem (i nadal wykorzystuję) jako gimnastykę umysłową – patrzę, ile każde z haseł ma okienek, spoglądam na krzyżujące hasła, poruszam wyobraźnię i analizę, jakie słowo może w danym miejscu pasować. Jeśli dziecko nie wie, jakie jest dane hasło, pozwól mu się przyjrzeć innym, a po pewnym czasie powinno wpaść na pomysł, jak obejść to, że czegoś nie wie. To pomysł z pogranicza wykorzystania obu półkule mózgowych na raz. Na rynku dostępnych jest mnóstwo krzyżówek dziecięcych, w których poziom trudności haseł jest adekwatny do wieku dziecka.

2. Łamigłówki

Nie chodzi mi tu wyłącznie o łamigłówki matematyczne, a różnego rodzaju anagramy, rebusy, czy nawet opowiadanie dziecku pewnych zdań, na podstawie których muszą one odgadnąć przebieg danej historii z wykorzystaniem pytań, na które odpowiedź brzmi TAK lub NIE. Dziecięca wyobraźnia to fantastyczna machina, a jeśli ją prawidłowo uruchomisz, potrafi zaskoczyć niejednego dorosłego. Oczywiście nie polecam w tym wypadku „Czarnych historii” zarezerwowanych dla ludzi dorosłych, ale wyobraźnia animatora lub nauczyciela nie zna granic, dlatego jestem pewien, że poradzisz sobie z przygotowaniem takich łamigłówek.

3. Zajęcia z muzykalności i rytmiki

Tutaj akurat Ameryki nie odkryję bo tak naprawdę większość punktów przedszkolnych czy placówek ma w swojej ofercie tego typu zajęcia, które powstały właśnie z myślą o rozwijaniu prawej półkuli mózgu dziecka.

4. Warsztaty kreatywne

Kolejna świetna dawka inspiracji do rozwoju wyobraźni dziecka. Wyszywanie, malowanie, ozdabianie, slime, rysowanie, haftowanie, budowanie z klocków to tylko nieliczne przykłady warsztatów, które możesz zorganizować. Pobudzają one wyobraźnię przestrzenną, tak ważną w rozwoju każdego dziecka. A więcej  organizacji i przygotowaniu warsztatów możesz przeczytać tutaj: https://muzykamikrofonakcja.pl/produkt/ebook-warsztatowe-diy-poradnik-od-a-do-z/

5. Zabawy słowem

Pozwólcie, że tutaj rozpiszę się najbardziej, ponieważ jest to coś, co chyba najbardziej wpłynęło na rozwój mojej prawej półkuli mózgu. Od początku swojej kariery szkolnej, lubiłem pisać. Na początku były to luźne opowiadania, historie, następnie rozprawki czy artykuły. Obecnie najbardziej spełniam się w pisaniu wierszy i bajek rymowanych, co wydaje się trudnym zadaniem. W głowie obmyślam, co chcę napisać, jakie ma być przesłanie tekstu, po czym używam wyobraźni, jak swoje założenia przełożyć w rymowany, spójny, zrozumiały i prosty tekst. Ale dlaczego Wam o tym piszę? Otóż dlatego, że nic moim zdaniem nie rozwija wyobraźni dziecka, jak czytanie i tworzenie własnych, wymyślonych tekstów. Oczywiście nie zachęcam Was, byście z pięciolatkami wymyślali rymowany wierszyk o literaturze w XVI wiecznej Anglii (co jak akurat mam już za sobą), ale postarali się wpleść w swoje zajęcia elementy słowotwórstwa, wymyślania rymów do słów i zmienianie je później w logiczne zdania. Po pierwsze, rozwijacie w ten sposób słownictwo dzieci, a ich umiejętności abstrakcyjnego myślenia, wyobraźni, ekspresji, łączenia faktów wystrzelą w kosmos. Tak było przynajmniej w moim przypadku.

Jest jeszcze mnóstwo innych przykładów o których nie wspomniałem ze względu na ograniczenia znaków w artykule i dla zaspokojenia algorytmu wujka Google, który będzie odpowiedzialny za pozycjonowanie tego tekstu w internetach. Mam jednak nadzieję, że to, co starałem się Wam przedstawić w powyższym tekście, pozwoli na wprowadzenie pewnych poprawek, nowych pomysłów w Waszych zajęciach.

Jeśli podobało się Wam to, o czym napisałem to dajcie znać, a może następny wpis na blogu będzie napisany już w formie wierszyka

autor: Łukasz Tomczak

W tym tygodniu, nie wiem czy jesteście świadomi, obchodziliśmy  Międzynarodowy Dzień DJ-a. Przyznać się teraz kto wiedział i złożył swojemu Dj-wi życzenia? A może złożyliście sami sobie? Tak naprawdę wielu z nas animatorów zajmuje się także puszczaniem muzyki na mniejszych imprezach typu urodziny. Oczywiście nie umniejszając pracy profesjonalnych Dj-ów, którzy miksują muzykę na żywo, dobierają ją odpowiednio i sprawiają najczęściej, aby była ona płynna. To już specjaliści od muzyki, z którymi ja osobiście bardzo chętnie współpracuje na dużych eventach i zazwyczaj jest to owocna współpraca. Mam wrażenie, że genialnie odczytują moje znaki, prośby i potrzeby co do danego utworu, ustawienia mikrofonu czy zatrzymania muzyki w odpowiednim czasie.  Poniżej znajdziecie spis 4 największych wpadek związanych z muzyką a my czekamy na odpowiedź od Was, co przydarzyło się też Wam!

1. Padnij!

Impreza w galerii handlowej zawsze musi mieć dobre nagłośnienie. Na szczęście była to tylko małe animacje, więc mój mikser i kolumna były wystarczające. Animacje trwają w najlepsze – tańce, zabawy i nagle huk! Mikser strącony ze stołu spadł. Cisza jak makiem zasiał. Patrzę na mikser, na animatorkę i zastanawiam się co dalej. Trybiki w głowie ustawiły się. Natalia zostaje z dzieciakami i prowadzi szybko zabawy bez muzyki. Ja w te pędy lecę na zaplecze po drugą kolumnę zapasową, która działa bez miksera. Sytuacja opanowana a mikserem i stratami zajmiemy się po animacji. Rada od nas: trzymaj sprzęt w takiej odległości, aby tańczący animator nie miał jak o niego zahaczyć. A na większe imprezy miej opcje awaryjną kolumny.

2. Pendrive bez trzymanki

Znacie to uczucie, gdy musicie tańczyć to, co zagra Wam pendrive bez możliwości zmiany muzyki? Animacje, zepsuty przycisk w kolumnie i animator uzależniony od kolejności na playliście.  Takie rzeczy się zdarzają, więc elastyczność w pracy animatora to podstawa! No i znajomość swojej playlisty Rada od nas: spisz sobie swoją playlistę chociaż na kartkę – w razie takiej awarii masz kolejność utworów.

3. Piosenka piosence nie równa

Wyobraź sobie – jesteś na animacjach plenerowych na imprezie firmowej, prosisz DJ-a o jakąś piosenkę, bo nie chciało Ci się brać swojego utworu. Po co – i tak wszyscy go znają. Wychodzisz na scenę gotowy do tańca a tu nagle … ta piosenka tylko, że jakaś inna wersja. I jesteś totalnie w czarnej dziurze!  A miało być tak pięknie i mogłoby być gdybyś jednak tego pendvie’a z muzyką miał przy sobie i dał Dj-owi! Rada od nas: miej zawsze przy sobie swoją playlistę i nawet jak DJ mówi, że to ma – daj swoja wersję.

4.  Prąd w wiaderku?

Byłam na dużym balu karnawałowym wraz z dwoma innymi animatorkami. To był okres, gdzie dwa bale dziennie to była norma. Przyjechałyśmy lekko spóźnione. Lubię być minimum godzinę przed balem na miejscu, a tu zostało nam 30 minut.  Wszystko pięknie rozłożone, szybko przebrać się, szybka próba dźwięku i ok możemy zaczynać. Zaczynamy pierwszy układ, pogłaśniamy muzykę  i nagle cisza… Sprzęt się wyłączył … Stoimy jak wryte ale szybka akcja reanimacja – mikser odpalił i lecimy dalej. 3 minuty później to samo … szybka konsultacja z nauczycielami i dociągają nam prąd spoza sali gimnastycznej. Na szczęście problem już się nie powtórzył . Do dziś nie wiemy czy zawiódł sprzęt czy rzeczywiście niestabilny prąd ze starej sali, ale po zmianie miejsca zasilania problem ustąpił. Rada od nas: zawsze sprawdzaj sprzęt, nawet jak to maraton imprez i sprzęt używasz codziennie. Pamiętaj, że w starych szkołach warto dowiedzieć się czy zasilanie nie zawodzi – takie skoki napięcia mogą zniszczyć także nasz sprzęt.

A na koniec – wszystkim DJ-om składamy najwspanialsze życzenia, niech muzyka niesie Was przez całe życie! I oczywiście owocnej współpracy z animatorami 

autor: Florentyna Domagała

Czy wiesz, że takie zwlekanie, czy też ociąganie się nazywa się Prokrastynacja. Nie? Ja też nie wiedziałam dopóki, dopóty miałam napisać o tym artykuł. Temat jest mi bliski i znany, ponieważ często wiele zadań odkładam na później. Zawsze wynajduję wiele powodów, wymówek by coś co mogę zrobić od razu, robię zdecydowanie za późno… a to z mojego doświadczenie nie jest dobre. Chociaż znam takie osoby, które zdecydowanie lubią odkładać wszystko na ostatnią chwilę i znakomicie sobie z tym radzą.

Prokrastynacja, że co?

A więc PROKRASTYNACJA to zwlekanie, odwlekanie czegoś na później. Zwlekanie to polega na opóźnianiu lub odkładaniu w czasie zadania lub zestawu zadań. Jest to takie poczucie, które uniemożliwia Ci wykonanie tego, co postanowiłeś zrobić, na zasadzie „mam jeszcze tyle czasu”, czy też „zacznę jutro..”
Już wielokrotnie doświadczyłam tego, że kombinowanie jak nie robić czegoś co powinno zostać zrobione, zabiera mi nie tylko czas ale też energię. Bywa, że nierobienie czegoś jest bardziej męczące niż skonfrontowanie się z danym zadaniem. Wiedz, że odwlekanie, ociąganie się czy też zwlekanie to pozornie łatwiejsze wyjście. Często myślimy, że problem rozwiąże się sam lub czekamy na magiczne pojawienie się inspiracji czy też motywacji. Bywa że uważamy, iż teraz jeszcze nie jesteśmy gotowi ale przyjdzie taki moment, że kiedyś na pewno będziemy. Kiedyś czyli jutro, pojutrze, za tydzień, za miesiąc, za rok…..

Baba z wozu – koniom lżej!

Czasem zdarzyło mi się zrobić zadanie od razu i dzięki temu zaoszczędziłam sporo czasu, doświadczyłam dobrego samopoczucia i tego, że mam to z głowy….i spokojnie mogę zająć się czymś innym. Ale ostatnimi czasy sporo zadań odkładam na później. Nie ukrywam, ale na co dzień mam sporo obowiązków i zadań na głowie… Zapewne Ty też zmagasz się z wielozadaniowością, która wymaga zdrowia, siły, energii…mocy a czasem chęci. Moim problemem w prokrastynacji jest to, że zadanie które mam do wykonania chcę wykonać profesjonalnie…i boję się porażki. Powodów dla których odkładamy nasze zadania jest bardzo dużo….
Nie mniej jednak, co masz zrobić jutro, zrób dzisiaj….zaoszczędzisz czas, energię i zdecydowanie będziesz lepiej funkcjonował. Jeśli masz jakiś pomysł najlepiej realizuj go od razu, bo jeśli będziesz zwlekał ktoś Cię wyprzedzi a Ty się rozczarujesz i spoczniesz na laurach.

Zasada 2 minut

Ostatnio wpadłam na artykuł o zasadzie 2 minut…i wiesz co okazuje się, że jest to jedna z technik zarządzania czasem. Bardzo mnie zaintrygowała i zaciekawiła, dlaczego? Bo jest genialna w swojej prostocie, łatwa do zapamiętania i można ja wprowadzić w życie praktycznie od zaraz Brzmi fajnie, co nie? A więc, przechodząc do sedna, oto zasada 2 minut:

JEŚLI CZYNNOŚĆ, JAKĄ NALEŻY WYKONAĆ, NIE ZAJMIE Ci WIĘCEJ NIŻ 2 MINUTY, POWINIENEŚ TO NATYCHMIAST WYKONAĆ.
– David Allen, Getting Things Done

Stosowanie tej zasady: – obniża poziom stresu – więcej czasu i mniej rzeczy „na głowie”, – podnosi poziom zadowolenia – albowiem zrealizowanie kilki „małych” zadań daje satysfakcję i pozytywne nastawienie do realizacji kolejnych zadań.

Jeśli chcesz być bardziej produktywny zachęcam Cię do przeczytania książki pt. „Zjedz tę żabę. 21 metod podnoszenia wydajności w pracy i zwalczania skłonności do zwlekania” autor Tracy Brian. Rozpoczęcie pracy od wykonania najtrudniejszego zadania gwarantuje całodniowe poczucie zadowolenia…

Da się!

Na koniec, w ramach podsumowania ZAPAMIĘTAJ, im szybciej zrealizujesz zadanie tym szybciej osiągniesz spokój, luz…i zaoszczędzisz czas, a więc :

– nie wyolbrzymiaj trudności zadania, skoncentruj się na nim,
– dąż do jego realizacji, choćby małymi krokami,
– nie wynajduj wymówek, skończ z nimi…
– motywuj się i nagradzaj,
– przygotuj plan działania, plan każdego dnia czy też tygodnia,
– nie daj się rozpraszaczom (złodziejom czasu ),

I pamiętaj ZROBIONE JEST LEPSZE NIŻ IDEALNE….:)

Nie daj się prokrastynacji, to pułapka czasu i presji. A w dzisiejszych czasach CZAS i SPOKÓJ TO BARDZO CENNE WARTOŚCI O KTÓRE WARTO ZADBAĆ

autor: Alicja Gołuchowska-Neuman

Jedną z ponadczasowych zabaw ze śniegiem jaką osobiście uwielbiałam i nadal uwielbiam, mimo upływu lat, to uwaga: zimowe podchody !

Zimowe podchody

Zasady mega proste, w sumie te same co przy tradycyjnych podchodach – dwie drużyny i sporo miejsca do chowania np. park, sad… Jedna drużyna ucieka zostawiając ślady. Można rysować wskazówki np. na śniegu, lepić ze śniegu, stworzyć je z ułożonych z gałęzi albo innych charakterystycznych znaków (np. elementy ubioru, takie jak szalik czy rękawiczka). Uciekinierzy ruszają oczywiście kilka minut wcześniej, a pościg za nimi. Gwarantuje, że ta zabawa rozgrzewa, nawet w mroźne dni.

Budowle ze śniegu

Kolejna ponadczasowa zabawa ze śniegiem, która potrafi wciągnąć i nawet nie wiadomo kiedy, a spędzisz na niej na długie godziny – to budowanie ze śniegu. Nie raz tworzyło się śnieżne budowle takie jak fortece, zamki, igloo … Tylko jest jeden istotny fakt – potrzeba do tego dużo śniegu i mnóstwa energii . Jednak chwile spędzone w takiej budowli pozostaną w pamięci na wiele lat. Zdaję sobie sprawę, że w różnych regionach naszego kraju jest różnie z tym śniegiem, bo pogoda płata nam figle i śniegu jest za mało lub za chwilę znika. Jeśli jednak spadnie choć trochę śniegu to wykorzystajcie tę okazję i zbudujcie z dziećmi zimowe królestwo. Taki mój osobisty patent przy budowaniu – warto sobie ułatwić i wykorzystać różnego rodzaju łopatki i wiaderka które służą nam latem do budowania zamków z piasku. Na koniec najistotniejsza rzecz, należy podczas tej zabawy zachować rozsądek i ostrożność! Taka śnieżna budowla może się w każdej chwili zawalić.

Śnieżne rzeźby

Ze śniegu można poza budowlami zrobić naprawdę wiele fantastycznych rzeczy. Do jednych z nich należy rzeźbienie w śniegu. Nie mam tu na myśli tradycyjnego lepienia bałwana, chociaż to jest obowiązkowe jak tylko spadnie śnieg i nie zapominajcie o tym!. Mam tu na myśli bardziej wyrafinowane formy przejawu naszego artyzmu. Bo przecież , tak jak latem z piasku można zbudować np. żółwia tak zimą można ze śniegu stworzyć podobne rzeźby np. ptaka, psa, węża, czy nawet wspomnianego już żółwia.

Pamiętajcie o tym, żeby śnieg nie był tylko powodem do narzekania że zimno i ślisko. Sprawmy za pomocą wyżej wymienionych ponadczasowych zabaw, żeby ten zimowy czas sprzyjał rozwojowi kondycji, hartowaniu dziecka, rozwojowi małej i dużej motoryki, wyobraźni oraz nawiązywaniu prawidłowych relacji społecznych.

autor: Joanna Garstka- Woźniak

Warsztat to usługa, podobnie jak skręcanie balonów, czy malowanie twarzy. Pozwoli Ci uatrakcyjnić twoją ofertę. Wypełnić czas, szczególnie podczas wielogodzinnych animacji. Pozwala zróżnicować energię uczestników, pomaga im się wyciszyć i skupić uwagę na tworzeniu. Dzięki warsztatom uczestnicy mogą zanurzyć się w swoich pasjach i rozwijać zainteresowania. Poznawać nowe techniki i tworzyć po prostu dla przyjemności, ciesząc się z efektów swojej pracy.

Z kolei dla Ciebie jest to szansa by stworzyć lub poszerzyć swoją ofertę i zyskać nowych klientów. Rodzice cieszą się, kiedy ich pociechy z zaangażowaniem nabywają nowe umiejętności i twórczo się rozwijają, a i dorośli coraz chętniej uczestniczą w warsztatach, które pozwalają im oderwać się od codziennych stresów. Ponieważ podczas warsztatów trzeba skupić się na pozyskaniu nowej umiejętności. Tworzymy i działamy dla wyciszenia i przyjemności, bo o warsztatach dla przyjemności dziś tu rozprawiamy.

Dlaczego warsztaty są tak ciekawą atrakcją?

Ponieważ pozwalają uczestnikom osiągnąć sukces. Stworzyć coś samodzielnie. Zaangażować się w działanie. Warsztaty pozostawiają po sobie nie tylko miłe wspomnienia kreatywnie spędzonego czasu, ale przede wszystkim nowe umiejętności, a często także fizyczne pamiątki.

Podczas wspólnego tworzenia, można zrobić urodzinowy prezent dla solenizanta, czy uroczą pamiątkę dla młodej pary. Duma najmłodszych podczas wręczania tak przygotowanego upominku nie może równać się z niczym innym.

Warsztaty otwierają także drzwi do nowych zleceń i pozwalają pozyskać nowych klientów. Ubogacają ofertę animacji dając wartość edukacyjną. Dzięki ciekawej i oryginalnej ofercie możesz pracować nawet w czasie pandemii. Tworząc kreatywne pudełka z materiałami i instruując uczestników on line, możesz zaistnieć w internecie.

Jeżeli chcesz wiedzieć jak zaplanować, sprzedać i zrealizować warsztaty niemal na każdy temat sięgnij do naszego żółtego sklepu po e-booka “Warsztatowe DIY”. Znajdziesz tam praktyczne wskazówki jak zorganizować warsztaty, oraz garść inspiracji.

autor: Ola Lont

Już sama nazwa brzmi ciekawie prawda?

Pozwól, że powiem Ci, jak to zorganizować w praktyce.

Liczą się pączki

Zaangażuj swoją społeczność na Facebooku, w pączkowe wyzwanie. Nie zapominaj przy tym, że to przy okazji Ostatki, więc musi być z przytupem! Przez cały Tłusty czwartek publikuj zabawy, które będą opierały się na zrobieniu czegoś w ilości zjedzonych pączków lub będą dotyczyć pączkowej tematyki.

No dobrze, już nie przedłużam. Poniżej znajdziesz trzy propozycje zabaw, które idealnie nadadzą się dla zarówno tych małych, jak i tych dużych fanów pączków

Turlaj pączka

Zabawa polega na tym, by o każdej pełnej godzinie, na przykład o 13:00, 14:00, 17:00 itp. zrobić na ziemi tyle obrotów, ile aktualnie wynosi licznik zjedzonych pączków. Na swoim Facebooku możesz stworzyć post, gdzie dzieciaki będą chwalić się swoim wynikiem.

Pączek!

Zabawa, która świetnie zaangażuje całą rodzinę i przy okazji spali mnóstwo kalorii.
Za każdym razem, gdy ktoś krzyknie: PĄCZEK! Wszyscy muszą położyć się na ziemi i leżeć tak 5 sekund.

Ostatni pączek krąży

Zabawa, która obudzi większe emocje niż wyprawa na grzyby! Wszyscy uczestnicy muszą usiąść w koło. Jedna osoba trzyma w rękach pączka i puszcza muzykę. W momencie gdy zatrzyma muzykę, osoba, która aktualnie trzyma pączka, odpada z gry. Osoba, która zostanie jako ostatnia, wygrywa zjedzenie pączka.

Mam nadzieję, że udało mi się Cię zainspirować i przy okazji narobić smaka na pączki. Koniecznie oznacz nas na swoim Facebooku, chętnie zobaczymy, kto wyturlał najwięcej pączków :).

autor: Marta Żochowska